Produkty

Blekot pospolity

Łac. Aethusa cynapium

Blekot pospolity

Blekot pospolity, z łac. Aethusa cynapium, zwany jest także psią pietruszką oraz szaleniem. Roślina przynależy do rodziny selerowatych i można ją spotkać na terenie prawie całej Europy, jak i w Azji Zachodniej. Bywa także spotykana na Kaukazie.

W naszych rodzimych stronach wybiera stanowiska nizinne, nie gardząc także dolnym ryglem w górach. Powszechnie jest uważny za chwast, który utrudnia uprawy i zmniejsza zbiory ziemniaków oraz buraków cukrowych. Często zachwaszcza zboża ozime, kukurydzę czy uprawy warzyw ozimych, dlatego jest zwalczana przy pomocy herbicydów. Blekot pospolity można spotkać także na nieużytkach, łąkach czy na skraju lasów.

Jak wygląda roślina? Zazwyczaj osiąga od 10 do 50 cm wysokości. Może być trochę wyższa, co jest uzależnione od rodzaju gleby. Posiada palowy korzeń oraz ciemnozieloną, rozgałęziającą się ku górze pustą łodygę. Blekot pospolity zdobią połyskujące, pierzaste liście. Białe, niewielkie kwiaty, które tworzą baldachy pojawiają się od czerwca do października. Roślina tworzy bardzo żywotne nasiona, które mogą kiełkować w ziemi nawet przez kilka lat.

Roślinę można łatwo pomylić z pietruszką, mimo, że się od niej różni – posiada błyszczące liście oraz wydziela inny zapach. Taka pomyłka może okazać się śmiertelna w skutkach – ziele jest trujące zarówno dla ludzi, jak i zwierząt pastewnych (choć te drugie częściej odstrasza nieprzyjemny zapach ziela). Wszystko przez zawarte w ziołach i kłączu toksyczne związki chemiczne – cykutynę, koniinę, kwas masłowy oraz mrówkowy. Zatrucie można rozpoznać po takich objawach, jak podrażnione błony śluzowe układu pokarmowego, wymioty i biegunka, skurcze żołądka, jak i zaburzenia równowagi. To do tej rośliny odnosi się powiedzenie sugerujące nietypowe zachowanie człowieka – najeść się szaleju.

Blekot pospolity był ceniony w medycynie ludowej. Ziele zawierające olejek eteryczny wykorzystywano do łagodzenia skurczów, jak i podawano jako środek przeciwbólowy. Podkreśla się, by roślinę stosować leczniczo pod nadzorem lekarskim.