Produkty

Przegorzan

Łac. Echinops

Przegorzan

Przegorzan, z łac. Echinops, to rodzaj roślin z rodziny astrowatych, pochodzący z Europy, Afryki i Azji obejmujący około 70 gatunków. Zazwyczaj występuje w postaci byliny, ale może również być rośliną dwuletnią lub jednoroczną. Liście są podzielone i kolczaste, jak u ostów.

Przegorzan jest majestatyczny, wyprostowany, wysoki. Od połowy lata do jesieni tworzy kuliste kwiatostany, zazwyczaj zabarwione na biało lub niebieskawo i fioletowo, które unoszą się wysoko w górze na szczytach sztywnych łodyg. Kule mają średnicę około 4 cm. Liście mogą być w różnych kolorach – od szarawego po ciemnozielone. Echinops może dorosnąć nawet do 2 m wysokości. W Polsce wyróżniamy dwa gatunki zadomowionego przegorzanu – kulisty oraz węgierski, a także jeden, który jest często uprawiany – pospolity.

Przegorzan jest efektowną i mało wymagającą byliną, dlatego może być chętnie uprawiany w ogrodach. Można umieścić go na rabatach oraz skarpach. Toleruje ubogą glebę i suchą ziemię, a rośnie najlepiej na całkowicie wystawionych na słońce miejscach. Podłoże może być nawet mocno wapniowe – w naturze przegorzan występuje na skalistych terenach. Sadzi się go w dowolnym czasie od jesieni do wiosny. Można go rozmnażać przez dzielenie dojrzałych okazów jesienią lub pobieranie sadzonek korzeniowych pod koniec jesieni i ukorzenienia ich w czasie zimy w inspekcie. Wysiewa się nasiona wczesną wiosną również do inspektu, a sadzi się je późnym latem. Przegorzany są zazwyczaj bardzo odporne na wszelkie szkodniki i choroby.

Przegorzan jest miododajny, więc mocno przyciąga wszelkie owady – osy, pszczoły, motyle czy trzmiele. Z tego względu nadaje się również do nasadzeń przy pasiece.

Niektóre gatunki są chętnie uprawiane ze względu na swoje ozdobne właściwości. Kuliste kwiatostany o ładnych barwach niebiesko-fioletowych odcieni wyglądają efektownie na rabatach i w grupach; tworzą także okazałe kępy. Przegorzany rosną również bardzo bujnie. Ten rodzaj roślin nadaje się również doskonale do suchych bukietów – ścina się je, kiedy kwiatostany nie rozwinęły się jeszcze do końca.