Produkty

Ślazówka

Łac. Lavatera

Ślazówka

Ślazówka, z łac. Lavatera, pochodzi z rodziny ślazowatych i jest rodzajem roślin pochodzących z wielu ciepłych rejonów świata – głównie obszarów Morza Śródziemnego, Makaronezji, Azji i Australii oraz Kalifornii. Liczy sobie około 25 gatunków.

Te byliny, rośliny jednoroczne lub dwuletnie oraz krzewy występują głównie na terenach nadmorskich – uwielbiają klify, skały i nieużytki. Ślazówki mogą by całkiem lub częściowo mrozoodporne. Ich wzniesione, proste pędy są w stanie osiągnąć nawet 3 m wysokości. Kwiaty ślazówek są spodkowate i pięciopłatkowe. Występują w różnych odcieniach różu i bieli. Pojawiają się od połowy lata, aż do pierwszych przymrozków. Liście przybierają kształty trójkątne lub sercowate. Mają od 3 do 5 klap i przeważnie są długie na około 9 cm.

W Polsce występuje w naturze ślazówka turyngska, letnia i trzymiesięczna, a wiele gatunków uprawia się w ogrodach. Lavatera odróżnia się od podobnego rodzaju ślazów na podstawie tego, że listki kieliszka są zrośnięte kubeczkowato lub też różnic w budowie owoców.

Ślazówki są łatwe w uprawie – można swobodnie posadzić je w dowolnej, ale przepuszczalnej glebie. Najlepiej wybrać dla nich dość osłonięte od wiatru i słoneczne stanowisko. Krzewiaste formy należy podeprzeć na początku sezonu. Ślazówki sadzi się wiosną. Warto usuwać przekwitłe kwiaty. Innym zabiegiem pielęgnacyjnym jest skracanie nadmiernych przyrostów jesienią, wiosną natomiast silne cięcie. Rozmnażanie zachodzi poprzez ukorzenianie sadzonek zielnych wczesnym latem. Na stałe wysiewa się ślazówkę letnią w połowie wiosny. Kłopotliwym szkodnikiem mogą okazać się mszyce.

Wiele gatunków ślazówek będzie wdzięcznymi roślinami do ogrodu. Lavatera arborea w odmianie ‘Variegata’ jest żywotnym krzewem o dużych, efektownych liściach w biało-zielonym, marmurkowym wzorze. Ślazówka letnia ma piękne, prążkowane płatki w różowym kolorze i ciemniejsze, giwazdkowate środki. Również gatunek turyngski to bylina, którą warto uprawiać ze względu na obfite i duże bladoróżowe kwiaty, pojawiające się aż od połowy lata do późnej jesieni.

Data publikacji: 28.02.2017