Produkty

Zamiokulkas zamiolistny

Łac. Zamioculcas zamiifolia

Zamiokulkas zamiolistny

Zamiokulkas zamiolistny, z łac. Zamioculcas zamiifolia, to wieloletnia roślina zielna należąca do rodziny obrazkowatych. Zamiokulkas pochodzi z rejonów wschodniej Afryki i w naturalnym stanie występuje w strefie klimatu zwrotnikowego oraz podzwrotnikowego na terenach Tanzanii oraz Zanzibaru, jednak jako roślina pokojowa rozpowszechniony został dopiero w XX wieku.

Zamiokulkas dorasta do 100 cm wysokości i cechuje się zgrubiałymi, skórzastymi liśćmi o eliptycznym kształcie i zielonej barwie. Wspomniane liście są ułożone naprzemianlegle na wyrastających z bulw zgrubiałych pędach.

Zamiokulkas zamiolistny najlepiej rośnie w półcienistym miejscu na żyznej i przepuszczalnej glebie. Roślina toleruje całkowity cień, natomiast zdecydowanie wyklucza się wystawianie jej na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, gdyż prowadzi to do pojawienia się brązowych plam. Optymalne dla omawianej byliny jest podłoże próchnicze o odczynie kwaśnym z dodatkiem piasku oraz dobrym drenażem. Zamiokulas do prawidłowego rozwoju wymaga wysokiej temperatury, tj. oscylującej w okolicach 24 stopni Celsjusza, z kolei za temperaturę minimalną do jego hodowli uznaje się około 10 stopni. Co więcej, zamiokulas nie znosi chłodu oraz zimnych przeciągów, na które reaguje zrzucaniem liści.

Roślina, podobnie jak inne sukulenty, gromadzi w swych liściach oraz bulwiastych kłączach wodę, dzięki czemu zalicza się do roślin „żelaznych” i wyjątkowo odpornych, znosząc suszę trwającą nawet do 3 miesięcy. Zaleca się więc jej umiarkowane podlewanie, pamiętając o tym, że bylina jest wyjątkowo wrażliwa na nadmierną wilgoć, co objawia się żółknieniem liści, a w konsekwencji ich gniciem. Ponadto, zamiokulkas ma nieduże zapotrzebowanie pokarmowe, dlatego w okresie od kwietnia do września wystarczy dostarczać mu nawozu przeznaczonego do roślin zielonych średnio co trzy tygodnie. Przesadzając młode okazy zamiokulkasa (najlepiej raz do roku na przełomie marca i kwietnia), należy mieć na uwadze, by nie uszkodzić jego korzeni. Dodatkowo, jeśli zauważymy żółte, stare liście czy też całe pędy, powinniśmy je całkowicie usunąć. Roślinę rozmnaża się przez sadzonki liściowe lub też podział kłączy.

Z uwagi na walory ozdobne bylina znalazła zastosowanie jako roślina pokojowa i jest uprawiana w doniczkach oraz innych pojemnikach, zdobiąc pomieszczenia.

 

Data publikacji: 17.01.2017