Produkty

Marek kucmerka

Łac. Sium sisarium

Marek kucmerka

Marek kucmerka, z łac. Sium sisarium, jest gatunkiem roślin z rodziny selerowatych. Zwany jest również kucmerką lub skirretem. Pochodzi z Europy oraz Azji. W Polsce roślina znana była od średniowiecza, lecz została zapomniana.

Marek kucmerka był ziołem uprawianym już w starożytnym Rzymie, cenionym ze względu na jadalny, smaczny korzeń. Ta szybkorosnąca, trwała bylina w dwóch pierwszych latach osiąga 60-120 cm wysokości, a dojrzałe okazy mogą wyrosnąć nawet do 2 metrów. Pojawiające się na nich białe, niewielkie kwiaty, zebrane w wiązki, wydzielają przyjemny zapach i otwierają się wieczorami. Szpiczaste, ząbkowane liście przybierają zielony kolor i składają się z 5 listków. Jesienią natomiast zabarwiają się na czerwono. Najważniejszą częścią marka kucmerki są jednak korzenie – są to jasnobrązowe korzonki sięgające 10-12 cm w głąb ziemi. Posiadają biały miąższ o aromatycznym zapachu i przyjemnym smaku.

Uprawa marka kucmerki jest bardzo łatwa – roślina popularnie występuje na terenie naszego kraju na dziko. Dobrze wzrasta w glebach żyznych, gliniastych, a także wilgotnych, preferuje pełne słońce lub lekki cień. Roślinę można rozmnażać z nasion lub poprzez podział wiosną. W ciągu lata należy często nawadniać bylinę, jak również dostarczać jej odpowiednich nawozów, aby uzyskać jak najlepsze plony. Skirret można zbierać na bieżąco w miarę potrzeb lub wykopywać jesienią i przechowywać w piasku. Można go też mrozić.

Marek kucmerka, choć znany jest przede wszystkim przez wzgląd na swoje walory smakowe, jest też udaną rośliną dekoracyjną – jego piękne liście stanowią doskonałą oprawę dla innych kwiatów. W kuchni natomiast można wykorzystać nie tylko korzenie, ale również pędy – można je gotować na parze lub smażyć. Korzeń dobrze smakuje natomiast gotowany, duszony lub marynowany, ale nadaje się też do spożycia na surowo. Znane są też właściwości lecznicze tej byliny – pędy działają oczyszczająco i moczopędnie, natomiast korzeń ma pomagać przy żółtaczce, chorobach wątroby i schorzeniach płuc.

Data publikacji: 24.02.2017