Produkty

Portulaka

Łac. Portulaca

Portulaka

Portulaka, z łac. Portulaca, to roślina jednoroczna z rodziny portulakowatych (Portulacaceae), pochodząca z suchych obszarów tropikalnych Argentyny i Brazylii. Jest płożącą, stale zieloną byliną, zaliczaną do sukulentów.

Jej mięsiste łodygi dorastają zaledwie do 5-10 cm długości. Obrastają je skrętoległe, drobne, lecz grube i również mięsiste liście, wyposażone u nasady w pęczki białych włosków. Kwiaty wyrastają na szczytach pędów, osiągają średnicę do 4 cm, są pojedyncze lub pełne, otoczone u nasady liśćmi i włoskami. Występują w pastelowych barwach: białej, żółtej, różowej, czerwonej, ciemnofioletowej i innych. Środek kwiatu jest zazwyczaj żółty, a płatki faliste, o powcinanych brzegach. Rozwijają się w pełni tylko w słoneczne dni. Portulaka kwitnie od lipca do października.

Wymaga ona żyznego, przepuszczalnego podłoża oraz nasłonecznionego stanowiska. Preferuje gleby o odczynie pH około 6. Dobrze rośnie w gruncie piaszczysto-żwirowym. Jest rośliną ciepłolubną. Nie toleruje nadmiaru wody, dobrze znosi okresowe susze. W deszczowe lato jej kwiaty mogą być niewielkie i wyblakłe lub nie pojawić się wcale. Nie wymaga nawożenia – ma niewielkie wymagania względem zawartości składników pokarmowych w podłożu. Poleca się ją regularnie odchwaszczać w celu uzyskania dorodniejszych kwiatów. Przekwitłe kwiaty należy usuwać, co wydłuża czas kwitnienia.

Rozmnażamy portulakę przez wysiew nasion do inspektu lub skrzynek na przełomie marca i kwietnia. Ze względu na małe rozmiary nasion przed wysiewem można je wymieszać z piaskiem. Po wzejściu siewki należy przepikować do doniczek z mieszaniną torfu i ziemi. Na miejsce docelowe, wysadza się je w połowie maja. Wysiew bezpośrednio do gruntu przeprowadza się pod koniec kwietnia. Można też ukorzenić sadzonki pędowe jesienią. Z siewu do gruntu zakwita od lipca, a z sadzonek już w maju. Kiedy dzień zaczyna być krótszy niż 11-12 godzin, portulaka przestaje kwitnąć.

Stosuje się ją do obwódek rabat i do ogródków skalnych, a także do tworzenia kwietnych kobierców i obsadzania skrzynek.