Produkty

Wilżyna ciernista

Łac. Ononis spinoza

Wilżyna ciernista

Wilżyna ciernista, z łac. Ononis spinoza, to gatunek półkrzewu o charakterystycznych, motylkowych kwiatostanach. Powszechnie rośnie na terytorium całej Europy. Krajowe okazy podlegają częściowej ochronie gatunkowej ze względu na rzadkość występowania i zagrożenie wyginięciem. Suche łąki, przydroża, łąki przyleśne, polany, wąwozy i pola to ich naturalne siedliska.  

Roślina należy do rodziny bobowatych. Posiada wzniesioną, drewniejącą i rozgałęzioną łodygę, która w sprzyjających warunkach otoczenia dorasta do 60 cm wysokości. Na pędach pokrytych włoskami i cierniami wyrastają drobne, pojedyncze lub trójlistkowe blaszki. Mają owalny kształt i piłkowany brzeg.

Jakie warunki sprzyjają uprawie rośliny? Wilżyna ciernista należy do gatunków rzadko uprawianych w krajowych ogrodach. Najczęściej pojawia się na łąkach i uznawana jest za chwast, którego ciernie ranią zwierzęta. Warto docenić jej walory dekoracyjne, zwłaszcza latem, gdy na pędach obficie rozkwitają różowe kwiaty. Roślina potrzebuje stanowiska słonecznego i ciepłego. Dobrze znosi podłoże częściowo suche, dlatego z powodzeniem może rosnąć na glebie gliniastej, kamiennej lub wapiennej. Odczyn ziemi powinien być obojętny do zasadowego.

Jak pielęgnować gatunek? Półkrzew charakteryzuje rozłożysty pokrój, dlatego powinien mieć dużo swobodnej i luźnej przestrzeni. Pędy nie sięgają wysoko, ale za to szeroko rozkładają się na boki. Wilżyna ciernista nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych, ale gdy warunki otoczenia wyraźnie nie będą jej odpowiadały, to warto zapewnić jej inne stanowisko. Korzenie gatunku zawierają cenne substancje, wykorzystywane w ziołolecznictwie. Części podziemne można pobrać po przekwitnięciu rośliny i samodzielnie przyrządzać z nich napary. Konieczne jest wykopanie korzeni jesienią, umycie ich i dokładne wysuszenie, by nie spleśniały.

Gdzie wykorzystuje się roślinę? Wilżyna ciernista jest ceniona w fitoterapii za właściwości oczyszczające układ moczowy i wspomagające prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego. Ma również swoje walory dekoracyjne. W okresie kwitnienia, od czerwca do września, w kątach górnych liści rozwijają się motylkowe kwiaty z wyraźnie żyłkowaną koroną. Przyjmują białe lub różowe zabarwienie. W naturze roślina tworzy atrakcyjne, barwne kobierce.