Produkty

Głóg

Łac. Crataegus

Głóg

Głóg, z łac. Crataegus, to roślina z rodziny różowatych, obejmująca ok. 200 gatunków. Są to krzewy lub niewysokie drzewa liściaste, pochodzące z Ameryki Północnej, lecz obecnie występujące także w Azji oraz Europie. Większość gatunków posiada ciernie, a wiosną zakwita dużą ilością kwiatów w kolorze białym, rzadziej różowym, które zbierają się w kwiatostany. 

Liście są niewielkie, jajowate, ząbkowane lub pierzastosieczne – roślina zrzuca je na zimę. Dorasta do 6 metrów wysokości. Głóg jest długowieczny, może żyć nawet 300 lat. Głogi należy sadzić jesienią na stanowisku słonecznym – można je uprawiać na dowolnej glebie, choć najlepiej rozwijają się na żyznych i próchniczych glebach piaszczysto-gliniastych.

Są łatwe w hodowli oraz mało wymagające – z powodzeniem można je sadzić w miastach, ponieważ są niewrażliwe na zanieczyszczenia powietrza. Wykazują też doskonałą odporność na suszę, a większość odmian również dobrze radzi sobie w czasie mrozów. Głóg jest rośliną niezwykle dekoracyjną, która zdobi ogród zarówno wiosną, jak i jesienią. W pierwszych ciepłych dniach obsypuje się licznymi kwiatami, zaś pod koniec sierpnia dojrzewają jego owoce i pięknie komponują się z wielobarwnymi liśćmi.

Cierniste krzewy często wykorzystywane są do tworzenia żywopłotów – wówczas należy zasadzić obok siebie młode rośliny w rozstawie 30-45 cm. Należy je przycinać zaraz po opadnięciu liści, czyli najczęściej późną jesienią. Owoce większości odmian głogu posiadają doskonałe właściwości lecznicze – wyjątkiem jest tutaj dwuszyjkowy głóg szkarłatny, uchodzący za najbardziej dekoracyjny.

Napar z owoców może zapobiegać miażdżycy oraz jest bogaty w witaminę A. Podobnie działają kwiaty głogu, lecz dodatkowo poprawiają pracę serca, mają korzystny wpływ na naczynia krwionośne, obniżają ciśnienie oraz działają uspokajająco. Aby korzystać w pełni z korzyści płynących z głogu, należy zrywać kwiatostany wraz z liśćmi zaraz po ich zakwitnięciu, zaś owoce zbierać dojrzałe, kiedy są ciemnoczerwone oraz jędrne.